“Ze hadden een betoverd leven geleid, in een magisch land. Zo klonk het als hij het vertelde.
Maar dat land was nooit groter dan hun huis geweest.
Daarbuiten was Raf een probleemleerling, Marina simpelweg vreemd, en hadden Una en hij geleerd zo weinig mogelijk tijd in de werkelijkheid door te brengen.
Misschien dat hun leven een sprookje was, een verhaal dat zich mooi vertellen liet, maar een leven was het niet.
Christian nam zich voor die zin te onthouden, er zat een liedtekst in.”

 

Hoe is het om op te groeien in een dictatuur? Een land waar een grap, een verkeerde mening, een eigen kledingstijl of muzieksmaak je al in de problemen kan brengen? Roxane Tron en Christian Duse groeien op in Chimeria. Zij is de dochter van de president, hij de zanger van een band die gevaarlijke songs speelt. Allebei knokken ze voor hun vrijheid. Maar zijn ze ook bondgenoten?

Als Christian en zijn band door Roxanes moeder worden ingezet als propaganda voor het regime, moeten ze keuzes maken. Kiezen ze voor de roem? Of willen ze trouw blijven aan zichzelf? Een confrontatie lijkt onvermijdelijk…

wapen